Een verslag van Brona McVittie :: Juni 2006
Vertaald door Benno Arentsen

“Onderzoek naar stamcellen kan de weg vrijmaken naar nieuwe behandelmethoden om enkele van de meest ernstige ziekten te genezen of zelfs te voorkomen. Voor het ontwikkelen van stamcellen voor onderzoek zijn op dit moment cellen uit zeer jonge embryo's nodig. Wij moeten met elkaar besluiten of dergelijk onderzoek wel gerechtvaardigd is. Moeten we een unieke kans voorbij laten gaan om een revolutie teweeg te brengen in de behandeling van ziekten zoals kanker, of moeten we deze kwestie voorzichtig benaderen met passende ethische richtlijnen, en duidelijke regels vaststellen voordat we verder gaan? Wetenschappers hebben niet alle antwoorden, maar zonder verder onderzoek zullen we nooit weten welke medische vooruitgang mogelijk is. Onderzoek dat het misschien zelfs mogelijk maakt om stamcellen te laten ontstaan uit volwassen cellen, zonder het gebruik van embryo’s.”
Aazim Surani (Cambridge, Verenigd Koninkrijk)

“Ik sprak een keer met de kapper over mijn werk, toen ik onderzoek deed met transgene (genetisch gemodificeerde) kikkers. Toen ze hoorde wat ik deed, zei ze ‘Wat zielig. Dat zou je niet moeten doen. God heeft de kikker geschapen zoals die is en je moet niet proberen dat te veranderen’. Anderzijds zijn er veel mensen die denken dat er wonderen verricht kunnen worden met het klonen van menselijke cellen en stamcelonderzoek. Zonder twijfel hebben stamcellen enorme therapeutische mogelijkheden, maar we hebben nog een lange weg te gaan totdat we volledig begrijpen hoe het genoom werkt.”
Irina Stancheva (Edinburgh, Verenigd Koninkrijk )

“De reeds lang bestaande discussie over de rol van nature (natuurlijke aanleg) tegenover nurture (opvoeding en omgeving) werpt de volgende vraag op: in hoeverre bepaalt de genetische informatie, in vergelijking met signalen uit de omgeving, de ontwikkeling en de persoonlijkheid van een individu? Dankzij epigenetisch onderzoek weten we nu dat er processen zijn die dimensies toevoegen aan hetgeen genetisch is vastgelegd, en dat geeft ons de vrijheid om als ware individuen te leven. Het beste voorbeeld hiervan is te zien bij genetisch identieke tweelingen, waarbij elk van de twee een eigen ziekteprofiel en levensverwachting kan ontwikkelen. Dus zijn we ‘meer dan de som van onze genen’. Je kunt erop rekenen dat epigenetisch onderzoek een merkbare invloed zal hebben op culturele en ethische waarden in onze 'post genoom' samenleving.”
Thomas Jenuwein (Wenen, Oostenrijk)

“Je weet nooit waar basaal onderzoek toe leidt. Einstein voorspelde dat het mogelijk zou zijn om een atoombom te maken. Het leek hem niet leuk, maar hij voorspelde dat het mogelijk was en hij kon het niet tegenhouden toen de kennis er eenmaal was. Ik denk dat het onze plicht is als wetenschappers om de mensen op de hoogte te houden van wat mogelijk is en wat niet. Maar de uiteindelijke beslissing over hoe kennis gebruikt gaat worden, ik weet niet of dat wel bij ons ligt; dat is aan de maatschappij. Het probleem is dat politiek en publieke opinie altijd 5 jaar achterlopen op de wetenschappelijke ontwikkelingen. Strikt genomen moeten we toestemming vragen voor elk stukje vreemd DNA dat ergens in een organisme wordt gestopt, of het nou een bacterie is of een fruitvlieg.”
Bas van Steensel (Amsterdam, Nederland)