Maar wat nu als een sluwe crimineel zo goed vermomd is dat hij aan de politie ontglipt? Net als het karakter van veel criminelen is een kankercel instabiel. Gedurende de tijd verandert het uiterlijk en de persoonlijkheid. De chromosomen raken de weg kwijt en kopiëren de standaard set van 23 paren niet meer nauwkeurig als de cel zich vermenigvuldigd. Sommige worden drie keer gekopieerd, er vallen stukjes af, twee of drie smelten er samen, anderen verdwijnen helemaal. Wat overblijft van de ongeorganiseerde chromosomen is een totaal ontregeld setje genen.

Het verlies van tumor suppressie genen stelt kankers in staat om te groeien. Het verlies van genen die cellen vertellen waar ze zich wel en niet kunnen begeven in de samenleving leidt tot uitzaaiïng (het verlaten van de plaats van ontwikkeling). Een andere algemene waarneming is het verlies van genen betrokken bij MHC en antigeenverwerking. Door het niet laten zien van hun juiste naamplaatjes kunnen kankercellen ongezien langs het afweersysteem komen. Ze zijn dan eigenlijk onzichtbaar, vrij om te gaan en staan en vrij om te doen en laten wat ze willen.

Een georganiseerde groep van eiwitten zorgt ervoor dat het juiste ID (de unieke combinatie van MHC eiwitten) tot stand komt op het oppervlak van onze cellen. Elk van deze eiwitten zijn afkomstig van verschillende genen die beïnvloed worden door kanker. Het eiwit waar het meest over bekend is heet TAP (Transporter betrokken bij Antigeen Verwerking). Onderzoekers hebben bij verschillende soorten kankers, vooral bij kankers in een vergevorderd stadium van ontwikkeling, waargenomen dat het TAP eiwit verminderd of helemaal niet aanwezig is, wat leidt tot valse ID’s omdat daaroor ook de hoeveelheid MHC verminderd is. Dit defect kan worden gebruikt om de ontwikkeling van kanker en de overlevingskansen van mensen te voorspellen.

Onderzoek van het team van professor Wilfred Jefferies van de universiteit van British Columbia heeft aangetoond dat het niet aan het TAP eiwit zelf ligt. Foutief TAP eiwit wordt veroorzaakt door veranderingen in het epigenoom van kankercellen. Dit is de eerste epigenetische manier waarop kanker het afweersysteem kan ontduiken.