http://molekularbiologie.web.med.uni-muenchen.de

De cellen in ons lichaam hebben de genetische informatie opgeslagen in de celkern. Omdat celkernen erg klein zijn en DNA moleculen erg lang, is dit niet gemakkelijk. Het is vergelijkbaar met een heel dunne draad van 10 km lengte die je in een erwt probeert te stoppen. DNA moet dus heel dicht opeengepakt zijn om in de kern te passen. Eiwitten helpen daarbij, door een structuur met het DNA aan te gaan die chromatine heet. Peter analyseert een groep enzymen die chemische energie gebruiken om het chromatine toch flexibel te houden, zodat genetische informatie toegankelijk blijft als het nodig is.